Visueel denken creëert scherpe vragen

Visueel denken begint niet met een mooie tekening

Niet lang geleden sprak ik een oud-collega die inmiddels in het innovatieteam van een klant werkt. Ook daar gebruikt hij nog regelmatig pen en papier om problemen en ideeën uit te tekenen.

“Je hoeft niet meer te tekenen voor ons, hoor,” grapte een van zijn nieuwe collega’s eens. Mijn oud-collega glimlachte en antwoordde: “Weet ik. Het gaat me ook helemaal niet om de tekening, maar om de activiteit van het tekenen.” Ik begreep precies wat hij bedoelde.

Visueel denken draait om begrijpen

Als de man met de tekenpen moet ik een situatie écht begrijpen. Dus stel ik vragen. Heel veel vragen. Vragen die helpen om een verhaal concreet te maken. Vragen die ingewikkelde onderwerpen terugbrengen tot de essentie. Niet om mijn eigen beeld te vormen, maar om het beeld van mijn gesprekspartner scherp te krijgen. Werk ik met een groep, dan wordt het nog interessanter. Dan probeer ik niet één beeld te vangen, maar het gedeelde beeld van de groep: een shared mental model.

Think, draw, share

Dat lukt alleen door steeds dezelfde cyclus te doorlopen: vragen, tekenen, delen, luisteren en opnieuw vragen. Een oud-collega gaf dit proces ooit een mooie naam: Think, Draw, Share.

Voor mij is dat nog altijd de beste omschrijving van wat visueel denken eigenlijk is. Door die cirkel vaak genoeg te doorlopen, ontstaat er iets bijzonders. De essentie wordt zichtbaar. Er ontstaat gezamenlijk begrip. En vaak ook nieuwe inzichten waar je met alleen praten niet zo snel was gekomen.

Pak gewoon een stift

Maar geloof mij niet op mijn woord. Ervaar het zelf. Alleen, met een collega of met je team. Pak een stift en een vel papier en teken je werk, je uitdaging of je transitie. Spreek met elkaar af dat het geen kunstwerk hoeft te worden. De schets hoeft niet ingelijst te worden en mag na afloop gerust bij het oud papier. Het gaat niet om de tekening. Het gaat om de activiteit van het tekenen. Ik beloof je dat het iets oplevert.

Met visuele groet,

Jeroen